صنعت نساجی ( دوران صفویه )

شاه عباس شیفته صنایع نساجی بود و برای احیای این صنعت بسیار کوشش میکرد . به طوری که وقتی خبر آوردند هندیان دست به رقابت با پارچه های ایرانی زده ا ند  و ترمه هایی با استفاده از پشم بزهای  آنقوره که در کوه های هیمالیا زندگی میکردند و پارچه های نرم تر از ترمه ایران به دنیا عرضه کرده اند و ترمه کشمیری را جایگزین ترمه ایرانی نموده اند, به سرعت برای احیای صنعت نساجی ایران دست به کار شد و با کلیه امکانات به ترمیم جاده ابریشم و استفاده از سرمایه خود و ایجاد 28000هزار کارخانه نساجی جدید در اصفهان ,کاشان ,یزد و شوشتر پرداخت . وی سپس غیاث الدین یزدی , علیرضا عباسی و شاگردان آنان را احضار کرد تا طرحهای جدید و نفیس را با کمک رنگرزان توانمند جایگزین طرح های قدیم نمایند .

آشنایی با خانواده غیاث الدین یزدی : از نساجان و پارچه بافان قرن دهم هجری ایران بعضی ها را میشناسیم و آثاری دارند که نامشان را برای ما به یادگار گذاشته اند . این اشخاص عبارتند از : غیاث الدین , عبداالله , حسین ,یحیی , و معز الدین بن غیاث و آبان محمد که نام همگی آنها بر مجموعه ای از پارچه های موجود در بعضی از موزه های شخصی اروپا و آمریکا نقش بسته است .

در دوره شاه عباس دو ابتکار فنی به وجود آمد که مایه پیشرفت هنر نساجی شد . یکی پارچه چندتایی و دیگری مخمل

پارچه چندتایی :پارچه ای است که در آن دو یا چند پارچه ساده چنان در هم بافته شده که گویی هر یک مستقل است اما به نحوی با هم ترکیب شده اند که طرح گل و بوته را برجسته و روشن جلوه میدهند . این نوع پارچه بافی برای ساختن دشوارترین تصاویر به کار میرفت و بزرگترین اسناد این هنر , غیاث الدین یزدی بود .

غیاث الدین اولین کسی بود که توانست طراحی پارچه را از حالت موروثی تغییر دهد و به صورت علمی کار کند تا از نابودی طرح ها و نقشه های باقت جلوگیری نماید . وی هر طرح یا نقشه بافت پارچه را به صورت جداگانه بر روی تخنه های مخصوص از پود اول تا پود آخر با شماره های مربوطه نقل میکرد و چون شاعر بود بعضی از آنها را به صورت شعر در آورد .

 

برای مشاهده محصولات وارد لینک زیر شوید :

http://delsacarpet.com